ΓΙΩΤΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ

Η ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ 12 ΦΥΛΕΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

Κατηγορία: ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ.

Καθώς διαβάζουμε τη Βίβλο εντυπωσιαζόμαστε από τον όγκο του αστρολογικού υλικού που περιέχει. Όχι μόνο υπάρχουν απευθείας αναφορές σε αστρολογικές ερμηνείες διαφόρων φαινομένων, αλλά και αστρολογικές αλληγορίες, καθώς επίσης και τριών ειδών αστρολόγοι που αναφέρονται στο βιβλίο του Ισαίο. Για αυτόν το λόγο θα πρέπει να διερωτηθούμε αν οι αρχαίοι Εβραίοι ασκούσαν την Αστρολογία, αν χρησιμοποιούσαν τους ίδιους αστερισμούς, τους ίδιους πλανήτες, πόσους πλανήτες έβλεπαν και ακόμη ποια ήταν η βάση των αστρολογικών τους ερμηνειών.

Για να εμβαθύνουμε πάνω σε αυτό το θέμα καλόν είναι να αρχίσουμε και εμείς να αντλούμε τις πληροφορίες μας από την ίδια πηγή που και οι Εβραίοι άντλησαν τις δικές τους. Δηλαδή τη Βίβλο.

Το κλειδί για να αντιληφθούμε την εξελικτική πορεία της αστρολογίας στο αρχαίο Ισραήλ, βρίσκεται στη βιβλική αναφορά του Δευτερονομίου 32:8 «όταν ο Ύψιστος έδωσε στα έθνη τις κληρονομιές τους. Όταν Εκείνος ξεχώρισε τα παιδιά από τους άνδρες. Εκείνος έθεσε τα σύνορα των ανθρώπων σύμφωνα με τον αριθμό των τέκνων του Ισραήλ».

Ο Ισραήλ (Ιακώβ) είχε 12 γιούς αντίστοιχους με τους αστερισμούς του ζωδιακού. Για αυτό οι πρώτοι Ισραηλίτες χρησιμοποιούσαν τις προσωπικότητες αυτών των 12 υιών όπως αυτές απαριθμούνται στην Αγία Γραφή, ως κλειδί για την κατανόηση των δυνάμεων που εμπεριέχονται σε αυτούς τους αστερισμούς. Αυτό το είχαν κατανοήσει πλήρως οι μεταγενέστεροι ραβίνοι οι οποίοι πάσχιζαν να αποδείξουν την ορθότητα των υπολογισμών τους, ότι δηλαδή ο κόσμος στηρίζεται πάνω σε δώδεκα κολώνες.

Αργότερα όλες οι μυστικιστικές και αποκαλυπτικές γραφές παραδέχτηκαν ως δεδομένο και καθοριστικό κανόνα για την αστρολογία αυτήν την αντιστοιχία μεταξύ των υιών του Ιακώβου και των αστερισμών του ζωδιακού. Υπάρχουν πάρα πολλές αναφορές σε αυτήν την αντιστοιχία επίσης στο Μιντράς και στο Ταλμούθ και είναι στην κρίση του καθενός να τα αναγνωρίσει ή όχι. Ωστόσο στην Ανθολογία των Εβραϊκών Μύθων στον πέμπτο τόμο με τίτλο «Ιωσήφ» αναφέρεται: «Ο Ιακώβ ήταν ο μόνος ανάμεσα στους στενούς συγγενείς του Ιωσήφ που αγνοούσε την πραγματική τύχη των υιών του και ήταν ο μόνος που είχε το σοβαρότερο λόγο να θλίβεται για το θάνατό του. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος είπε: Η διαθήκη (συμφωνία) που έκανε ο Θεός με μένα σχετικά με τις δώδεκα φυλές είναι ανώφελη τώρα. Μάταια αγωνίστηκα για την ίδρυση των δώδεκα φυλών, αφού τώρα ο θάνατος του Ιωσήφ κατέστρεψε τη διαθήκη. Όλα τα έργα του Θεού έπρεπε να αντιστοιχούν με τον αριθμό των φυλών - 12 οι μήνες, δώδεκα οι ώρες ης ημέρας, δώδεκα της νύχτας και 12 είναι οι κολώνες που τοποθετήθηκαν στο θώρακα του Ααρών - και τώρα που ο Ιωσήφ δεν υπάρχει η διαθήκη των φυλών είναι στο μηδέν».

Αν θεωρήσουμε ότι οι ζωές των 12 υιών του Ιακώβ και πατέρων των φυλών των τέκνων του Ισραήλ αντιπροσωπεύουν ένα ιστορικό-θρησκευτικό φορέα των αρχών της Αστρολογίας στον Ιουδαϊσμό, τότε μπορούμε να σκιαγραφήσουμε δύο ακόμα φορείς που υπήρχαν στις πρώιμες αστρολογικές θεωρίες. Τον πρώτο μπορούμε να το ονομάσουμε θρησκευτικό-φυσικό φορέα και τον δεύτερο θεολογικό, αφού μέσα από αυτούς αναζητάμε έναν καλύτερο κόσμο. Πάντως και στις δύο περιπτώσεις μη ξεχνάμε τα άστρα ήταν που τους καθοδηγούσαν μέσα στις αχανείς ερήμους. Οι νομάδες έπρεπε να γνωρίζουν και να υπακούουν στους νόμους των Ουρανίων σωμάτων, αλλά το ίδιο ισχύει και για την αναπαραγωγή των αιγοπροβάτων, τη γεωργία, αφού και όλα τα φυσικά φαινόμενα είχαν αποδοθεί στη θεία πρόνοια. Όπως ο πλούτος η φτώχεια, η υγεία, η ασθένεια, η ζωή και ο θάνατος.

Έτσι η Αστρολογία έγινε στη συνείδηση των αρχαίων Ισραηλιτών, η θεία επιστήμη που πληροφορούσε τον άνθρωπο για τη θέληση του Θεού και τους σκοπούς του για τον καθένα.

Για αυτό η Αστρολογία έγινε η επιστήμη της ισορροπίας ανάμεσα στο Θεό και τον υλικό κόσμο.

(θα συνεχιστεί με τίτλο «τα ζώδια στην Εβραϊκή Αστρολογία»)