ΓΙΩΤΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ

Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ

Κατηγορία: ΜΑΓΚΑΖΙΝΟ.

Υπάρχουν κοινά σημεία ή γνωρίσματα στη γλώσσα των πουλιών; Είναι δυνατόν να επικοινωνούν μεταξύ τους τα διάφορα είδη ή το κάθε είδος έχει τη δική του γλώσσα επικοινωνίας; 

Ένας νεαρός Γάλλος, ο Ζαν Κλώντ Ροσέ, πριν από χρόνια συνέδεσε ένα μικρόφωνο που τοποθέτησε μέσα στο δάσος με το σπίτι του και άρχισε να καταγράφει τα κελαϊδίσματα των πουλιών.

Σήμερα έχει τη μεγαλύτερη συλλογή μαγνητοφωνημένων κελαιδημάτων. Πολλοί επιστήμονες (βιολόγοι, φυσιοδίφες) χρησιμοποιούν τη συλλογή του για να ξεχωρίζουν από τις φωνές τους τα διάφορα είδη των πουλιών.
Στο ζωικό βασίλειο εκτός από τον άνθρωπο, μόνο τα πουλιά μπορούν να δώσουν μελωδικό τόνο και ρυθμό στη φωνή τους. Αυτό μας κάνει να πιστέψουμε πως η φωνή των πουλιών είναι κατά πάσα πιθανότητα τα μέσον με το οποίο επικοινωνούν μεταξύ τους.

Τα πουλιά που ζουν ελεύθερα στο δάσος έχουν την ικανότητα να δίνουν μελωδικότητα στον τόνο του κελαιδήματος τους σε αντίθεση με πολλά είδη πουλιών που γεννούνται στην αιχμαλωσία (κλουβιά) και δε βρίσκουν ποτέ τις μελωδίες των ελεύθερων πουλιών. Το κελαίδημα τους κατά κανόνα γίνεται σε ορισμένες ώρες, συνήθως λίγο προ της ανατολής του ηλίου και αμέσως μετά τη δύση του. Τα περισσότερα είδη κελαηδούν μόνο μία φορά την ημέρα, αλλά υπάρχουν και πουλιά όπως τα κοτσύφια, τσίχλες κ.α. που κελαηδούν πρωί και βράδυ. Υπάρχουν και πουλιά που κελαηδούν μόνο μία φορά την ημέρα την ίδια πάντα ώρα και για το ίδιο χρονικό διάστημα. Κατά κανόνα τα αρσενικά είναι εκείνα που κελαηδούν. Τα θηλυκά πουλιά δεν κελαηδούν και δε γνωρίζουν παρά ελάχιστες κραυγές.

Το τραγούδι του αρσενικού είναι τόσο συνδεδεμένο με το φύλο του, ώστε αρκεί να βάλουμε αρσενικές ορμόνες στον οργανισμό του θηλυκού και να αρχίσει να τραγουδάει.

Υπάρχει ένα είδος πουλιών οι φοινικόπτεροι, που ενώ το θηλυκό είναι τελείως άφωνο, το αρσενικό μπορεί να χρησιμοποιήσει πέντε διαφορετικές γλώσσες (ήχους) ανάλογα με το τι θέλει να πετύχει, άλλη γλώσσα χρησιμοποιεί για να διώξει τα άλλα πουλιά από την περιοχή του, άλλη για να γιορτάσει την προσέγγιση του θηλυκού, άλλη όταν οδηγεί το θηλυκό στη φωλιά του, άλλη όταν περιμένει την γέννηση των αυγών και τέλος άλλη για να διασκεδάσει το θηλυκό την περίοδο που κλωσάει.

Η κάθε κραυγή, η κάθε νότα και η κάθε μελωδία που θα βγει από το λαρύγγι του πουλιού έχει και τη σημασία της. Μπορεί να σημαίνει τον κίνδυνο, την πρόκληση για αναζήτηση τροφής, την ευχαρίστηση του μπορεί να καλεί το ταίρι του ή μπορεί ακόμα και να τσακώνεται με κάποιο αντίζηλο του.

Ιδιαίτερα όταν καλεί το ταίρι του, στολίζει μουσικά τη φωνή του. Τα ερωτικά κελαιδήματα μπορούμε να τα εξομοιώσουμε με τις καλύτερες μουσικές συνθέσεις. Μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι τα πουλιά χρησιμοποιούν το κελαίδημα για να εξυπηρετήσουν τις λίγες ανάγκες επικοινωνίας που έχουν αλλά συγχρόνως και για να αισθανθούν τη χαρά και το παιχνίδι.

Υπάρχουν πουλιά στις τροπικές χώρες που με παιχνιδιάρικη χαρά κοροϊδεύουν τις φωνές άλλων πουλιών. Αν πάρουμε για παράδειγμα τη χαρακτηριστική γλώσσα της κίσσας θα δούμε ότι έχει μία ομάδα συλλαβών που αναφέρονται στον κίνδυνο και γίνονται αντιληπτές από όλα τα είδη των πουλιών.

Σα συμπέρασμα λοιπόν μπορούμε να βγάλουμε ότι το κάθε είδος πουλιού έχει τη δική του γλώσσα, υπάρχουν όμως κοινά στοιχεία σε κάθε γλώσσα που γίνονται αντιληπτά από πολλά είδη πουλιών. Δηλαδή μπορούμε να εξομοιώσουμε τις γλώσσες των διαφόρων ειδών πουλιών με τις γλώσσες των διαφόρων λαών που ενώ ο κάθε λαός έχει τη δική του γλώσσα, υπάρχουν λέξεις με κοινές ρίζες και ίδιο νόημα, που γίνονται αντιληπτές από πολλούς λαούς.