ΓΙΩΤΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ;

Κατηγορία: ΜΑΓΚΑΖΙΝΟ.

Ο κόσμος δημιουργήθηκε (Βίβλος) ή εξελίχθηκε; (Δαρβίνος)

Για τη δημιουργία η Γένεση μας λέει, χωρίς να μας τεκμηριώνει με ποιο τρόπο ο Θεός έτσι απλά, κάποια στιγμή, μέσα από την επιρροή της υπερφυσικής του θέλησης απεφάσισε να δημιουργήσει τον κόσμο και τον δημιούργησε. 

Για παράδειγμα, το «Γενηθήτω φως» δε μας λέει τίποτα, αφού δε μας εξηγεί τον τρόπο. Μήπως εκείνο το υπέρτατο όν έδωσε οδηγίες στους αγγέλους του ή σε κάποιες άλλες υπερφυσικές οντότητες να δημιουργήσουν το φως;

Από την άλλη έχουμε τη θεωρία του Δαρβίνου, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι όλες οι μορφές ζωής εξελίχθηκαν από ένα απλό μονοκύτταρο οργανισμό, που γεννήθηκε μέσα από ένα τυχαίο γεγονός της φύσης, δηλαδή από ένα τυχαίο συνδυασμό αμινοξέων. Αυτή η θεωρία κέρδισε πολλούς οπαδούς παρόλα τα μειονεκτήματά της, διότι σύμφωνα με αυτή τη θεωρία θα έπρεπε να βλέπουμε στη γη πλάσματα που να είναι φυτά και ζώα μαζί ή να βρίσκουμε το ένα είδος να έχει πρόσβαση στο άλλο. Ακόμα και ο ισχυρισμός ότι ο άνθρωπος είναι απόγονος του πιθήκου από πού αποδεικνύεται και πριν τον πίθηκο τι ήταν; 

Ο Δαρβίνος ο οποίος παρέμεινε και επεκράτησε τα τελευταία εκατό χρόνια για να ταράζει και να συγχύζει τους ερευνητές, υποστήριζε ότι τα είδη εξελίσσονται σα συνέπεια της φυσικής τους επιλογής. Για την απόδειξη αυτού αναφέρεται στο κλασικό παράδειγμα με το οποίο εξηγεί την εξέλιξη της μακρόλαιμης καμηλοπάρδαλης που όμως αφήνει ελάχιστα περιθώρια για την πειστικότητα του. Η λογική αυτού του επιχειρήματος είναι ότι η καμηλοπάρδαλης κάποτε ανήκε σε μία άλλη οικογένεια ζώων, μπορεί και του προβάτου, και ήταν κοντόλαιμο ζώο. Από κάποια συγκεκριμένη όμως εποχή που η τροφή στο έδαφος άρχισε να μειώνεται, προσπάθησε να βρίσκει την τροφή της στα φυλλώματα των δένδρων. Για να μπορέσει όμως να φτάνει έπρεπε να μεταβληθεί ο λαιμός της σε μακρύτερο. 

Εν ολίγοις, χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες της θεωρίας αυτής ο Δαρβίνος ισχυρίζεται ότι για την ποικιλία των μορφών ζωής ευθύνονται δύο διεργασίες. Η μετάλλαξη και η φυσική επιλογή. Το αν μία μετάλλαξη κατά γονίδιο θα άλλαζε τον πρώτο πίθηκο σε άνθρωπο, όπως θέλει να αποδείξει η θεωρία αυτή είναι δύσκολο να το κρίνουμε. Ξέρουμε όμως ότι οι μεταλλάξεις σε ποσοστό 99% είναι επιβλαβείς, αλλά και για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν παρά πολύς χρόνος πριν μεταλλαχτούν όλα τα γονίδια του πρωτοπίθηκου. Αλλά και αν αυτό συνέβη πάλι δε μας πείθει, αφού δεν τεκμηριώθηκε ποτέ από εργαστηριακά πειράματα. Συγχρόνως δεν υπάρχει και καμία θεωρία που να εξηγεί ότι ένας ζωντανός οργανισμός μπορεί να μετατραπεί σε κάτι άλλο που δεν είναι του γενετικού του είδους. Ας δούμε όμως και την άλλη περίπτωση ότι δηλαδή η εξέλιξη είναι «γεγονός της φύσης». 

Τότε θα πρέπει όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί στην αρχή της δημιουργίας τους να ήταν όμοιοι. Αλλά οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις δείχνουν ότι και πριν από εξακόσια εκατομμύρια χρόνια περίπου όλα τα είδη των ζωντανών οργανισμών ήταν διαφορετικά μεταξύ τους. 

Αυτές οι αντιπαραθέσεις όμως δεν έχουν τέλος και οι φανατικοί της θεωρίας του Δαρβίνου, μη έχοντας καμία άλλη εναλλακτική λύση για τη δημιουργία του κόσμου, αποσκοπώντας στο να αμφισβητούν την βιβλική εκδοχή της δημιουργίας επιμένουν αψηφώντας ακόμα και τις επιστημονικές αποδείξεις που είναι αντίθετες αυτής της θεωρίας τους. Τα τελευταία χρόνια επινοήθηκαν δύο μέθοδοι για τη χρονολόγηση της ηλικίας των αρχαιολογικών ανακαλύψεων. Η μία είναι η μέθοδος του άνθρακα 14, η οποία επιχειρεί να μετρήσει την ηλικία οστών έως έντεκα χιλιάδες χρόνια πριν. Η άλλη είναι η μέθοδος καλίου -αργού με την οποία είναι δυνατόν να μετρηθούν πετρώματα ηλικίας αρκετών δισεκατομμυρίων χρόνων. 

Και εδώ κλείνουμε το κεφάλαιο αυτό με την αντίθεση της βιβλικής αξίωσης ότι ο άνθρωπος βρίσκεται στη γη, λιγότερο από έξι χιλιάδες χρόνια. Αυτό έχει προκαλέσει πολλές απορίες και εικασίες για το τι κρύβεται σε αυτήν την χρονολόγηση της βίβλου. Στη συνέχεια ίσως καταφέρουμε να δώσουμε κάποια λογική απάντηση.